UŞAQLIĞIN SON GECƏSİ

(1968)

Rejissor: Arif Babayev

Ssenari müəllifi: Maqsud İbrahimbəyov

Ushaqligin son gecesi (29).JPG

— Adamın gərək adamı ola, kak vseqda.

— Murada nooolub?

— Fantamas!
— Nə?
— Fantamas!
— Kül sənin kişi başıva, al ey!

— Qədeş, sənin də vaxtların olubaaa!

— Saatı çıxart, indi də sviteri çıxart! Yaxşı, zarafat edirik. E, durnalar, durnalar.

— Davud, bütün məhəllə bilir ki, sən mən yaşda olanda nələr eləmisən də!

— Yaz ki, uşaqlarımız hər dəfə pilləkəndən qalxanda yıxılıb ölürlər.

— Yaxşı ki, bizi tualet tikməyə göndərmiyiblər.

— Yox da, Davud, sən bu iki manatı mənə niyə vermişdin, işə gecikmiyim, düzdü? Vəssalam da…

Ushaqligin son gecesi (15).JPG

— Yoo, Ağabala, axı bu olmadı ki.

— Vereceysən aa, qədeş. Yoxsa onun qol-qabırğasını sındıraram. Baxmaram ki, 10-cu sinfi qurtarıb.

— Uşağımçün alma saxlamışam ha, görüm hara
qoymuşam, ay bala. Al, nənə qurban olsun sənə.
— Ay mənim qəşəng nənəm!

— Yox, yoldaş, bura aptek deyil!

— Salam, Davud!
— Salam meykim, beş də artıq!

Usaqliqin son gecesi.jpg

— Əla Buldoqdu, hə?
— Buldoq hardan oldu, əsl ingilis doqudu, biz eyni
mərtəbədə yaşayırıq!
— Həə? Onda, yəqin, sən itin yiyəsini də tanıyırsan?

— Eşitdiyimə görə yenə də içirsən?
— Bəli, yoldaş Nağıyev, içirəm.
— Nə içirsən?
— Nə oldu. Sovet sənayemiz nə buraxsa, onu.
— Necə yəni nə buraxsa, onu içirəm?
— Çaxır, araq, konyak və ilaxır.
— Necə yəni və ilaxır?
— Yəni ki likör, yoldaş Nağıyev.

— Rüstəm, bu gündən sonra hər gün işə gedəcəksən?

— Bilirəm necə gedəcəksən. Necə ki insturta gedirdün a, elə də işə gedəcəksən!

Ushaqligin son gecesi (36).JPG

— Davud, bəlkə, əzilillər yazaq?
Yoo, ölüllər yaxşıdır.

— Sən neynirsən? Səhərəcən gözlə! Ətin hamısını
oğurlamayacaqlar ki!

Ushaqligin son gecesi (2).JPG

— Dünyada ən gözəl qadın Elya!

— Qədeş, nə yaxşı şlyapan var!
— Yer ala, sən yaxşı adam deyilsən!

— Sənə min dəfə demişəm, kitabın varaqlarını yazma!

— Kişinin öz planı varmış!

— Xahiş edirəm, mənimlə belə danışmayasınız!
— Yox əşşi, necə danışmalıyam səninlə?
— Səbirnən, təmkinnən, sən yox, siz.

Usaqliqin son gecesi2.jpg

— Yenə mənim pencəyimi giymisən!

— Mən kinoya gedənəm? Orda öpüşüllər, qucaqlaşıllar.

— Nahaq sən onu öpmədin…

— Bayaqdan fikirləşirdim, şəhərə müştəri
tapmıyacam. Hara sürüm?
— Hara istəyirsən.

— Sən onu öp, sonra mənə sağol deyəcəksən!

Usaqliqin son gecesi3.jpg

— Trilliard? O nədi, a Mənsurə?

— O, xoşuna gəlir?

— Bir kilo sosikanı yeyib qutardın?

— Nə qədər pul almısan? 12 min! Bəs nə qədər ət gətirmisən?

Ushaqligin son gecesi (50).JPG

— Əgər bir də dəstəyi assaz, sizə qəbrimin şəklini
göndərəcəm…
— Ağlı başında olan qız o saat dəlixanaya zəng edər.

— Hələ gözlə, onların dalınca volqa da gələcey.

— Murada nə olub?
— Heç nə, dərs oxuyur…
— Bəlkə, azarlıyıb?

— Bəs Suğra xala hardan düşəcək?
— Ehh, qoca arvaddı, ildə bir dəfə aşağı düşür.

Usaqliqin son gecesi1.jpg

— O siqaret satanı qovursuz? Bir vaxtlar var idi, oturardı məhlədə, bir tapanca sağ böyründə, bir tapanca sol böy­ründə. Kimin duxu çatardı, məhlədən keçsin, amma ona salam verməsin! Ağabala canı, aləmi qatardı bir-birinə. Buna bax daa, indi dayanıb piştaxta altında siqaret satır!

— Bunu hiss eləmək üçün sənin ərindən bir qədər diqqətli olmaq bəsdi.

— İş pulda deyil, iş vnimatelni olmaqdadır!

— Allahu əkbər!

Книги->Книга «Азербайджанфильм: афоризмы и крылатые выражения»